غير الحسين بن على عليهما السلام و عيسى بن مريم عليه السّلام » « 1 » پوشيده نماند كه مضمون اين حديث منافى است با آنچه در كتاب كمال الدين و تمام النعمه از صاحب العصر حجة اللَّه فى العالم عليه الصلاة و السلام روايت كرده كه : « و كان حمل يحيى عليه السّلام ستة اشهر و حمل الحسين عليه السّلام كذلك » چنانچه در تفسير « كهيعص » مذكور شد فَانْتَبَذَتْ بِهِ پس بيرون رفت مريم و كناره جست با آن حمل ، يعنى در حالتى كه عيسى در بطن او بود از ياران خود مَكاناً قَصِيًّا در جايى دور . و در تهذيب الاحكام از حضرت امام زين العابدين عليه السّلام روايت كرده كه : « خرجت اى مريم من دمشق حتى اتت كربلا فوضعت فى موضع قبر الحسين عليه السلام من ليلتها » . فَأَجاءَهَا الْمَخاضُ پس آورد مريم را درد زائيدن إِلى جِذْعِ النَّخْلَةِ بسوى تنهء درخت خرماى خشك شده ، يعنى ملجأ ساخت درد زائيدن مريم عليها السلام را كه بسوى آن درخت رود و در وقت زائيدن اعتماد به آن كند ؛ و چون در آنجا وضع حمل نمود و نظر به فرزند خود عيسى كرد ، قالَتْ گفت يا لَيْتَنِي مِتُّ قَبْلَ هذا اى كاشكى من مرده بودمى پيش از اين حال وَ كُنْتُ نَسْياً مَنْسِيًّا و بودمى من چيزى فراموش گشته شده . و اين كلام را از روى حيا گفت كه مبادا مردم به او گمان بد برند زيرا كه او در ميان قوم خود مرد عاقلى نمىديد كه اين نوع زائيدن را بعيد از قدرت كاملهء الهى نداند و او را منزه سازد از بدى ، چنانچه از حضرت صادق عليه السّلام مروى است . فَناداها پس ندا كرد مريم را فرزند او عيسى كه از شكم مادر به زير آمده بود مِنْ تَحْتِها از زير مريم يا از زير نخله . و بعضى گفته‌اند كه جبرئيل اين ندا را كرد و او در جايى پائين‌تر از مريم ايستاده بود . على بن ابراهيم هر دو احتمال را در تفسير خود آورده أَلَّا تَحْزَنِي به اينكه غمگين مباش زيرا كه خداى تعالى معجزه‌اى چند از براى تو بفعل مىآورد كه آنها دال‌اند بر برائت ساحت تو از ارتكاب فواحش و معجزات اين است كه قَدْ جَعَلَ رَبُّكِ تَحْتَكِ سَرِيًّا بتحقيق گردانيده پروردگار تو در زير قدم تو جوى آبى كه تا تو از آن بياشامى و بدان طهارت كنى .

--> ( 1 ) - بقرينهء روايت ولى عصر عليه السلام و روايات ديگر در روايت علل الشرائع تصحيفى روى داده و بجاى يحيى بن زكريا عيسى بن مريم نقل شده است . م